ครั้งนี้ เราเลือกพบกับเพื่อนที่อยู่ในย่านคนไทยอยู่กันมากที่สุดในสหรัฐฯ  ลอส แองเจลิส นั่นเอง นอกจากจะได้ทราบเรื่องการศึกษาแล้ว เราก็คงจะได้ทราบเรื่องอื่นๆ ที่เกี่ยวกับคนไทยไปด้วยครับ  

เช่นเคยครับ สิ่งที่เราต้องการให้เพื่อนๆ ทุกคนแชร์เรื่องแรก ก็คือเรื่องการศึกษา เล่าให้ฟังหน่อยครับ

ผมได้รับทุน โท-เอก กระทรวงวิทยาศาสตร์ ตามความต้องการของ ศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ (NECTEC) โดยให้ศึกษาเน้นหนักไปทางด้านการทำเหมืองข้อมูลและปัญญาประดิษฐ์ครับ

ช่วงนี้ก็พยายามลงวิชาบังคับและวิชาที่เกี่ยวข้องให้หมดครับ ผมจะเน้นพวกปัญญาประดิษฐ์ (Artificial Intelligence), Machine learning และ Pattern Classification นอกเหนือจากเรียนแล้วตอนนี้ก็ทำงานวิจัยกับ อาจารย์ 2 ท่านอยู่ งานวิจัยของอาจารย์ท่านนึงจะเป็นในด้านการรวบรวมข้อมูลและทำเหมืองข้อมูลบน web service ส่วนอีกท่านก็เป็นในด้านการทำเหมือนข้อมูลบน neuroscientific data ตอนนี้ก็กำลังตัดสินใจอยู่ว่าจะเลือกทำ thesis กับ อาจารย์ท่านไหน

USC หละครับ เป็นอย่างไร เล่าภาพรวมๆ คร่าวๆ สำหรับรุ่นน้องที่มองหาสถานศึกษาต่อ

มหาลัยแบ่งออกเป็นหลายส่วนด้วยกัน ที่หลักๆ ก็จะมี Main campus, Health Science Campus และ Information Science Institute

ตัว Main Campus จะอยู่ติดกับ Downtown Los Angeles ครับ แถวโรงเรียนจะมีพวกคนเม็กซิกัน กับคนผิวดำอยู่มากพอสมควร รอบๆ มหาลัย ตอนกลางวันก็ไม่มีอะไร แต่กลางคืนก็ค่อนข้างน่ากลัวนิดนึง แม้ว่าทางมหาลัยจะมีหน่วยรักษาความปลอดภัยคอยลาดตระเวนอยู่ตลอด แต่ก็มีรายงานการชิงทรัพย์อยู่เป็นระยะๆ บ้านพักละแวกนี้ก็มีลูกกรงติดประตูหน้าต่างหมด

นักเรียนไทยหลายๆ คนเลือกที่จะอยู่ห่างจากมหาลัยออกไปหน่อย ไปนอกเมือง เช่นย่าน Alhambra (ห่างจากโรงเรียน 12 ไมล์) เป็นย่านคนจีนซึ่งจะปลอดภัยกว่ามาก (อาหารก็ดี) ส่วนผมไม่ค่อยกังวลเรื่องการปล้นเท่าไหรครับเพราะเป็นผู้ชาย และคิดว่าอยู่ใกล้มหาลัยมันไปมาสะดวกดี ก็เลยอยู่แถวนี้ แล้วก็ใช้จักรยานเป็นพาหนะครับ ที่ผ่านมาก็ยังไม่มีเหตุการณ์ร้ายแรงเกิดกับผมครับ

ตัว Health Science Campus ก็จะเป็นโรงพยาบาล และ โรงเรียนของพวกนักศึกษาแพทย์, Neuroscience ก็อยู่ห่างจาก Main Campus พอสมควร (มหาลัยมีรถรับส่งตลอด) ตั้งอยู่ในย่านไม่ค่อยดีเหมือนกันครับ และสุดท้ายคือ Information Science Institute อยู่ที่ Marina Del Rey ติดกับ Venice Beach เลย บรรยากาศดีมากครับ อยู่ไกลจาก Main Campus มากพอสมควร ที่นี่เป็นแหล่งรวบรวมนักวิจัยด้าน Computer and Communication Technologies พวกนี้จะเป็น Research Faculty (อาจารย์ที่ทำงานวิจัยอย่างเดียว)

ในฐานะที่จะรู้เรื่องคอมฯ มากเป็นพิเศษ และในยุคนี้เพื่อนๆ ทุกคนก็จะได้รับเงินค่าใช้จ่ายในการซื้อคอมฯ ทุกคน อยากให้แนะนำการซื้อคอมฯ หน่อยครับ  (หลักๆ ในการมองหา ราคาที่สมควรกับเครื่อง ฯลฯ)

ทั่วๆไปนะครับ ถ้าเป็นโน้ตบุคซื้อที่อเมริกาดีที่สุดครับเพราะมันจะถูกกว่าเมืองไทยมากพอสมควร (ไม่ต้องแบกมาด้วย) แล้วได้รุ่นดีๆ ด้วย และพวกนี้มันจะมีลดราคาเป็นระยะๆ (แทบจะทั้งปีก็ว่าได้ แต่ว่ามันจะมาเป็นพักๆ) ครับ โน้ตบุคหลายๆ ยี่ห้อที่ spec ใช้ได้แล้วไม่แพงด้วย (ไม่อยากระบุยี่ห้อครับ เดี๋ยวจะกลายเป็นการโปรโมทให้เค้าไป)

ถ้าเป็น Desktop ก็ซื้อแบบประกอบสำเร็จมาก็สะดวกดีครับ พวกนี้ถ้าใช้แล้วเสียและยังอยู่ในประกัน ก็ส่งไปคืนทั้งเครื่องเลยก็ได้

หลักการเลือกซื้อหลักๆ ก็ควรจะซื้อเครื่องที่มี RAM เป็นอย่างต่ำ 512 Megabyte (ส่วนมากคอมถูกๆ มักจะมากับ RAM แค่ 256 Megabyte ซึ่งมันจะไม่พอต่อการใช้งานครับ แค่ใช้ Run Operating System ก็จะแทบจะหมดแล้ว) มี Hard disk อย่างน้อย 120 Gigabyte ครับ สำหรับคนที่เน้นด้าน Scientific Computing ก็ควรจะมี RAM มากหน่อย สัก 1 Gigabyte

(ไม่อยากโปรโมทมากครับ แต่มี Website ดีๆสำหรับคนที่มองหาคอมพิวเตอร์)

http://www.cnet.com/  คอย review คอมพิวเตอร์และอุปกรณ์ electronics ครับ

http://www.techbargains.com/  web นี้รวบรวม link สินค้าลดราคา

http://www.xpbargains.com/   อันนี้เหมือน techbargains

http://www.newegg.com/ ขายอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ เหมาะสำหรับพวกที่ชอบซื้อชิ้นส่วนมาประกอบเอง

http://www.tigerdirect.com/   เหมือน newegg

และอีกมากมายครับ

ติดต่อกับสนร.ในยุคนี้ ต่างกับเมื่อ 20 ปีก่อน ไม่ใช่เพียงแค่จดหมายและโทรศัพท์ แต่วันนี้ เพื่อนก็ติดต่อเราทาง โทรสาร มือถือ Messenger อีเมล์ Chat และ Internet phone เช่น Skype ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นเทคโนโลยีปัจจุบัน เกี่ยวข้องกับคอมฯ  น้องนัทคิดว่าเป็นอย่างไรครับกับความสะดวกรวดเร็วที่เราพยายามช่วยเพื่อนๆ

ในแง่ของการใช้งาน ก็สะดวกดีมากครับ ตัวอย่างที่ใกล้ตัวที่สุด อย่างเวลานี้ผมมี MSN contact ของพี่กรอยู่ แทบจะเจอพี่เค้า online ทุกๆ วันทำงานเลย (ผมจำไม่ได้แล้วว่าไปได้มาได้อย่างไร) ผมก็สามารถซักถามข้อสงสัยพี่เค้าได้เลยทันที บางทีก็ส่งไฟล์หลักฐานต่างๆ ผ่าน MSN เลยก็มีครับ ไม่ต้องพะวงว่าจะส่ง fax หรือ จดหมายถึงหรือไม่

อย่างไรก็ตาม Technology เหล่านี้บางทีก็เหมือนดาบสองคมครับ ข้อเสียอย่างนึงคือ มันทำให้เราสูญเสียสมาธิและความเป็นส่วนตัวไป อย่างเวลามี email หรือ msn หรือโทรศัพท์ จากคนอื่น เรียกเข้ามา มันจะรบกวนสมาธิเราได้ บางทีก็ทำให้เราอดทนและขนขวายน้อยลง เพราะถามคนอื่นเอาสะดวกกว่าเร็วกว่า ก็คงต้องเลือกที่จะใช้งานตามความเหมาะสมครับ

ที่เกริ่นเรื่องการติดต่อสนร.มานี้ อยากให้เห็นว่าทำได้ตั้งมากมายหลายทาง มีเพื่อนๆ บางส่วนที่ยังคงไม่ติดต่อกับเรา หรือเราไม่สามารถติดต่อได้ อาจจะเป็นเพราะมีปัญหาแล้วเก็บเงียบ ไม่อยากให้ทราบ แต่น้องนัทคนนี้ เหมือนกับว่าพบกับสนร.แทบทุกวันก็ว่าได้ น้องนัทเองก็มีปัญหาหลายๆ เรื่องไม่ต่างกับเพื่อนๆ รายอื่น  พอจะพูดให้เพื่อนๆ ฟังได้ไหมว่า การติดต่ออย่างไม่ขาดหายกับสนร.นั้นสำคัญ และจำเป็นอย่างไร  

สำคัญมากครับ อย่างเช่นเรื่องที่มีช่วงเวลาเข้ามาเกี่ยวข้อง เช่น เรื่องจ่ายค่าเล่าเรียน การประกันสุขภาพ หรือจะกลับไปเยี่ยมบ้าน แต่หนังสือเดินทางกำลังจะหมดอายุ สิ่งเหล่านี้มีขั้นตอนตามที่ทางสำนักงานผู้ดูแลนักเรียนวางไว้เพื่อป้องกันปัญหาที่จะตามมา ดังนั้นเมื่อเราเกิดความไม่แน่ใจ สงสัยในขั้นตอน หรือเกิดปัญหา ก็อย่าเก็บไว้ ควรจะสอบถามข้อแนะนำและปฏิบัติตาม

ครั้งนี้ตั้งใจมาไทยทาวน์โดยเฉพาะ น้องนัทช่วยเล่าเกี่ยวกับ ลอส แองเจลิส และไทยทาวน์ ให้เพื่อนฟังหน่อยครับ

ก็เป็นเมืองใหญ่ครับที่มีความหลากหลายทางวัฒนธรรมและเชื้อชาติ มีความแตกต่างของสังคมระหว่างพื้นที่พอสมควร บางย่านก็เป็นแหล่งเสื่อมโทรมมากๆ บางย่านก็เป็นระเบียบเรียบร้อย จากประสบการณ์ของผม การเหยียดผิวนั้นแทบจะไม่มีเลยครับ ส่วนเรื่องอาหารการกินนั้นอุดมสมบูรณ์ดีมีความหลากหลาย สำหรับอาหารไทยก็ไม่ได้มีเฉพาะที่ไทยทาวน์เท่านั้นนะครับ ก็มีกระจายๆ อยู่นอกเมืองและที่วัดไทย แต่มากไม่เท่าที่ไทยทาวน์ อาหารไทยที่ไทยทาวน์นั้นก็เรียกว่าแทบจะเหมือนบ้านเราเลย (ยกเว้นผัดกระเพรา เค้ามักจะใช้ใบโหระพาแทนครับ) ที่ไทยทาวน์ก็จะมีตลาดไทยอยู่ 2 แห่งครับ ก็มีวัตถุดิบและเครื่องมือปรุงอาหารไทยครบครัน ใครจะมาต่ออายุหนังสือเดินทางก็ควรจะมาแวะที่นี่ เพราะอยู่ไม่ห่างจากกงสุลมาก

หลายคนคิดว่า อยู่เมืองที่มีคนไทยมากๆ แบบนี้ ภาษาอังกฤษคงจะอ่อนแน่  จริงหรือเปล่าครับ ช่วยพูดถึงข้อดี-ข้อเสีย ของการที่อยู่เมืองที่มีคนไทยมากๆ เช่นนี้

ตรงนี้มีส่วนเลยครับถ้าเรามัวเกาะกลุ่มหรือทำงานกันอยู่เฉพาะแต่เพื่อนคนไทย  ควรจะทำงานกลุ่มหรือมีเพื่อนเป็นคนต่างชาติบ้าง ส่วนข้อดีก็แน่นอนครับ ไม่เหงา สำหรับผมก็จะมีกลุ่มนักเรียนไทยที่ชอบเตะฟุตบอล มาเล่นฟุตบอลช่วงสุดสัปดาห์ นอกจากฟุตบอลแล้วก็ยังมีการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นเรื่องราวต่างๆ ของเมืองไทยด้วย

วันนี้ เราทราบแล้วว่าเพื่อนๆ ทุกรายจะได้รับคืนค่าต่ออายุหนังสือเดินทาง และเพื่อนๆ ในบริเวณใกล้เคียง ลอส แองเจลิส ก็จะต้องเดินทางมาต่ออายุด้วยตนเอง ซึ่งทราบว่าการมาสถานกงสุลที่ลอสแองเจลิส นั้น ค่อนข้างลำบาก  เจ้าถิ่นช่วยแนะนำเพื่อนๆ หน่อยครับ เช่นว่าจะมีทิปอะไรบ้างในการเดินทาง หากผู้ที่ต้องพักค้างคืน ต้องทำอย่างไร ฯลฯ

เนื่องจากว่าสถานกงสุลกับสนามบิน LAX นั้นห่างกันมากพอสมควร ถ้าจะนั่งรถเมล์มาก็ลำบากเหมือนกันครับเพราะว่าต้องต่อรถเมล์หลายทอดเลยกว่าจะถึง แถมรถเมล์มาก็ไม่ตรงเวลาด้วย (ดูได้จาก http://www.mta.net)การเรียกรถ Shuttle จากสนามบินให้มารับมาส่งเรานั่นน่าจะสะดวกมากกว่านะครับ เราสามารถจองรถ Shuttle ผ่านอินเตอร์เน็ทล่วงหน้าได้อีกด้วย

สำหรับเรื่องที่พัก แถวๆ สนามบินก็มีโรงแรมเยอะครับ แต่ว่ามันค่อนข้างไกลจากกงสุลมาก ถ้าเป็นแถวๆ USC ก็จะมีโรงแรมแห่งนึงอยู่ตรงข้าม USC เลย และอยู่ไม่ห่างจากสถานกงสุลมากครับ (สามารถไปได้ด้วยรถเมล์ และยังอยู่ใจกลางเมืองด้วย) ผมไม่ค่อยมั่นใจครับว่าจะมีโรงแรมใกล้ๆ กับกงสุล

ค่าครองชีพและความเป็นอยู่ รวมทั้งภูมิอากาศที่นี่เป็นอย่างไรครับ

ค่าครองชีพก็สูงพอสมควรครับ อาหารที่โรงเรียนก็จานละ 5-6 เหรียญ ค่าที่พักแถวๆ USC ก็ค่อยข้างสูงครับเพราะอยู่ในเมืองด้วย หลายๆ คนเลือกที่จะอยู่ไกลออกไป เช่นย่าน Alhambra เพราะที่พักไม่แพงมากและปลอดภัยกว่า

สำหรับเรื่องสภาพอากาศก็ค่อนข้างแห้งครับ ต้องพกน้ำดื่มติดตัว หน้าร้อนก็แดดแรงพอสมควร หน้าหนาวก็หนาวไม่มาก ฝนตกน้อยมากๆ และมักจะตกช่วงเดือนก.พ.ครับ

ค่าเล่าเรียนที่นี่คงถูกกว่ามหาวิทยาลัยส่วนใหญ่ ถูก-แพงขนาดไหนครับ

ค่อนข้างแตกต่างกันครับ สำหรับ USC ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยเอกชน ค่าเรียนจัดว่าแพงครับ มหาวิทยาลัยของรัฐใกล้ๆอย่าง UCLA ที่ผมทราบมา แม้ค่าเรียนของคนอเมริกันจะถูกกว่า แต่สำหรับคนต่างชาติอย่างเราๆ ก็แพง แต่ถ้าเป็น California State University ค่าเล่าเรียนจะถูกกว่ามากสำหรับคนอเมริกันและต่างชาติ

ขณะที่เรามาคุยกับน้องนัทนี้ น้องนัทก็มีปัญหาพกมาด้วยพอดี เป็นเรื่องเกี่ยวกับการประกันสุขภาพ ซึ่งขอเปลี่ยนจากสถานศึกษามาทำกับสนร. ช่วยเล่าให้เพื่อนๆ ฟังหน่อยครับ ถึงเหตุผลของการขอเปลี่ยนประกัน และมีอุปสรรคหรือปัญหาอย่างไรในการเปลี่ยนนี้ พร้อมทั้งเล่าให้เพื่อนๆ ฟังซะเลยว่าแก้ปัญหาอย่างไร

ครับ พอดีช่วงต้นปีเกิดการเปลี่ยนแปลงนิดหน่อย คือทางสำนักงานผู้ดูแลให้นักเรียนทำประกันสุขภาพโดยตรงกับทางสำนักงาน หลังจากที่ผมได้หลักฐานการทำประกันสุขภาพจากสำนักงาน ผมก็ได้ไปยื่นขอผ่อนผันค่าประกันสุขภาพกับทางโรงเรียน ทีแรกทางโรงเรียนก็ไม่ยอมให้ผ่อนผัน เนื่องจากว่าประกันสุขภาพของทางสำนักงานให้ Covered expenses ที่ 70% สำหรับโรงพยาบาลนอกสังกัด (out-of-network) และ 100% สำหรับโรงพยาบาลในสังกัด (in-network) ในขณะที่ทางโรงเรียนต้องการ Covered expenses ที่ 80% ครับ มันเกิดปัญหาการตีความว่า จะใช้ 70% หรือ 100% มาเทียบกับความต้องการที่ 80% ตอนแรกเขาใช้ 70% มาเทียบ แต่ผมแย้งว่าประกันที่ทางสำนักงาน ให้ Covered expenses ที่100% in-network สุดท้ายหลังจากที่ทางโรงเรียนตรวจสอบกับประกัน ก็พบว่า โรงพยาบาลในสังกัดของโรงเรียนก็เป็นโรงพยาบาลในสังกัดของประกันที่ทางสำนักงานจัดหาให้ จึงใช้ 100% เป็นตัวเทียบ และก็ยอมให้ผ่อนผันได้ครับ

ที่อยากจะฝากเพื่อนๆ ก็คือ ควรจะดูให้ดีครับว่าทางโรงเรียนมีข้อกำหนดขั้นต่ำของการประกันสุขภาพอย่างไรและประกันของสำนักงานผู้ดูแลนั้นเพียงพอต่อความต้องการของโรงเรียนหรือไม่ หากไม่แน่ใจก็ควรจะปรึกษากับทางสำนักงาน เพื่อป้องกันกรณีที่ไม่สามารถผ่อนผันได้ครับ

เมื่อถึงวันสำเร็จกลับไปรับใช้ชาติ จะต้องไปทำงานที่ไหน ทำอะไร หน่วยงานใด ทราบหรือยังครับ

ครับ ที่หน่วยวิจัยและพัฒนาสาขาคอมพิวเตอร์สมรรถนะสูง ศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ (NECTEC) ครับ

ขอขอบคุณน้องนัทมากครับ หลายคนได้อ่านแล้วคงอยากไปเห็นไทยทาวน์ ต้องหาโอกาสไปให้ได้นะครับ จะได้คุยให้ใครๆ ฟังได้ว่า ชุมชนไทยเราในสหรัฐฯ ก็ยิ่งใหญ่พอที่จะมีไทยทาวน์กับเขาเหมือนกัน แล้วพบกันใหม่กับเพื่อนรายต่อไปครับ