ในวันที่ 24 มิถุนายน 2552 สนร. นำโดย อท. รังสิมา พี่สมถวิล (นนร. 1) และพี่ฐิติมา (นนร. 2) ร่วมกับเจ้าหน้าที่จากสำนักงาน ก.พ. คุณพรพิศ สมวงษ์ หรือพี่น้ำ (ผู้ดูแลนักเรียนทุนกระทรวงวิทยาศาสตร์ฯ) และคุณรุจิรัตน์ ชนะชัยวิบูลวัฒน์ หรือพี่ดาว (ผู้ดูแลนักเรียนทุน ก.พ.) ได้เดินทางไปเยี่ยมเยียนนักเรียนทุนรัฐบาล/ข้าราชการที่ศึกษาอยู่ที่ University of Maryland, College Park รัฐ Maryland 

สนร. ได้พบกับนักเรียนจำนวน 5 ท่าน และได้มีโอกาสฟังความเห็นเกี่ยวกับการศึกษาในสหรัฐอเมริกา รวมทั้งได้รับทราบชีวิตความเป็นอยู่ของชาว UMCP จึงขอนำมาแบ่งปันให้กับเพื่อนๆพี่ๆน้องๆนักเรียนทุนฯได้ทราบด้วย

การศึกษา

ชาว UMCP เล่าให้ฟังว่า UMCP มีลักษณะการขยายตัวคล้ายคลึงกับมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ที่เริ่มก่อตั้งคณะทางเกษตรศาสตร์และทางวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์ก่อน ต่อมาจึงขยายไปเปิดสอนด้านบริหารและคอมพิวเตอร์ ทั้งนี้นักเรียนในระดับปริญญาเอกส่วนใหญ่มักจะได้รับ TA หรือ RA อย่างใดอย่างหนึ่ง ซึ่งนักเรียนทุนส่วนใหญ่ก็ช่วยงานอาจารย์อยู่ บางคนในเวลาว่างก็เล่นกีฬา เนื่องจากมหาวิทยาลัยมีบริการโรงยิม และสนามกีฬาขนาดใหญ่ให้นักเรียนใช้

น้องๆ ส่วนใหญ่ที่ UMCP อยู่ระหว่างศึกษาระดับปริญญาเอก จึงสอบถามเกี่ยวกับเรื่องระยะเวลารับทุนว่าหากจะต้องมีการใช้เวลาเรียนเกินระยะเวลาที่ ก.พ. กำหนดไว้จะต้องทำอย่างไรบ้าง ซึ่ง เจ้าหน้าที่จาก ก.พ. และ สนร. ได้ร่วมกันชี้แจงไปว่าหากเป็นการขอขยายเวลาไม่เกิน 8 ปีนั้นยังอยู่ในอำนาจพิจารณาของ สนร. แต่หากมากกว่า 8 ปีขึ้นไปจะต้องส่งเรื่องไปให้เจ้าของทุนพิจารณาซึ่งจะต้องมีเหตุผลที่มีน้ำหนักมาก

น้องๆ ได้สอบถามเรื่องเกณฑ์การอนุมัติให้ทำ Post Doc หลังจากสำเร็จการศึกษาแล้วซึ่ง จนท. ได้ชี้แจงว่าจะต้องอยู่ภายในขอบเขตที่ว่า 1. งานวิจัยนั้นจะต้องเป็นประโยชน์ 2. ต้องใช้เวลาไม่เกิน 6 เดือนเพิ่มจากระยะเวลาตามกรอบที่ได้รับอนุมัติให้ 3. ระยะเวลาในการทำ Post Dco ต้องไม่เกิน 1 ปี 4. ไม่ใช้งบของรัฐบาล (เพราะไม่ได้ตั้งงบฯไว้ล่วงหน้า 5. มีอายุราชการพอที่จะปฏิบัติงานชดใช้ทุน 

นอกจากนี้ น้องๆ นักเรียนทุนยังพาชาว สนร. และเจ้าหน้าที่จาก ก.พ. ไปเปิดหูเปิดตาดูบรรยากาศห้องแล็ปที่กำลังทดลองงานวิจัยของตนด้วย เห็นแล้วน่าชื่นใจค่ะ

อย่างไรก็ตามน้องๆ บางคนถามอย่างเป็นกังวลว่าเนื่องจากเครื่องมือวิจัยที่สหรัฐอเมริกามีความทันสมัยก้าวหน้ามาก ทำให้งานวิจัยที่จะกลับไปทำทีประเทศไทยอาจไม่เป็นไปอย่างที่หวังไว้ ซึ่ง สนร. ได้ชี้แจงว่าประเทศไทยกำลังรอคอยนักเรียนทุนทุกท่านให้นำความรู้ที่ได้รับระหว่างศึกษาในสหรัฐอเมริกากลับไปร่วมกันปรับปรุงงานวิชาการต่างๆ เพื่อพัฒนาประเทศให้เจริญทัดเทียมกับประเทศพัฒนาอื่นๆ และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าน้องๆ จะสามารถเชื่อมโยงเครือข่ายงานวิจัยระหว่างมหาวิทยาลัยกับหน่วยงานในประเทศไทยเพื่อประโยชน์ต่อการพัฒนางานแขนงต่างๆ ต่อเนื่องไปเมื่อกลับประเทศไทยแล้ว

สนร. ได้ย้ำให้น้องๆ รักษาสุขภาพทั้งร่างกายและจิตใจในระหว่างที่ศึกษาอยู่ต่างแดน และหากมีปัญหาใดๆ ก็สามารถปรึกษาเจ้าหน้าที่ สนร. ได้เพื่อป้องกันปัญหาระยะยาวที่จะเกิดขึ้นต่อไปค่ะ

ความเป็นอยู่ใน UMCP

เนื่องจาก UMCP เป็นมหาวิทยาลัยขนาดใหญ่ที่มีชื่อเสียง จึงมีมีนักเรียนชาวไทยทั้งที่เป็นนักเรียนทุนส่วนตัวและทุนรัฐบาลจำนวนมากศึกษาอยู่  ภายในมหาวิทยาลัยมีบริเวณกว้างขวางมาก ชาว UMCP เล่าให้ฟังว่าส่วนใหญ่จะเดินทางด้วยรถจักรยาน แต่เนื่องจากบริเวณมหาวิทยาลัยเป็นเนินเขาทำให้การขีจักรยานเป็นไปด้วยความยากลำบากในบางครั้ง นอกจากนี้ก็ยังเดินทางกันด้วยรถโดยสารประจำทางด้วย

น้องๆ เล่าให้ฟังว่าชาว UMCP อยู่กันอย่างอบอุ่น มีการทำความรู้จักกันส่วนใหญ่ในระดับคณะ มีสภาพความเป็นอยู่ที่สะดวกสบาย แม้ว่าค่าครองชีพจะสูงอยู่ในระดับหนึ่ง แต่ก็มี Grocery ไทย อยู่ไม่ไกลนักทำให้สามารถประกอบอาหารไทยรับประทานกันเองได้ นอกจากนี้ก็ยังมีร้านอาหารไทยอยู่ไม่ห่างจากมหาวิทยาลัยหลายแห่ง ทำให้คลายความคิดถึงประเทศไทยไปได้บ้าง

ก่อนที่ สนร. และเจ้าหน้าที่จาก ก.พ. จะเดินทางกลับ น้องๆ นักเรียนทุนยังได้พาพวกเราไปเยี่ยมชมจุดสำคัญต่างๆ ของ UMCP ด้วย แต่ทีประทับใจที่สุดเห็นจะไม่พ้นรูปปั้นเต่า (Terrapin) สัญลักษณ์ของ UMCP ที่น้องๆ เล่าให้ฟังว่าเวลาใครอยากสอบผ่านก็มาลูบหัวของรูปปั้นเต่านี้เพื่อขอพร งานนี้ชาว สนร. ก็พากันไปลูบหัวเต่ากันอย่างทั่วถึง (ไม่ได้ขอพรให้สอบผ่าน แต่ขอพรอย่างอื่นจ้า)

ท้ายนี้ สนร. ต้องขอขอบคุณน้องโบ๊ต (ประธานนักเรียนไทยที่ UMCP) ที่เป็นผู้ประสานด้วยดี ทั้งนี้ สนร. ขอเชิญชวนให้นักเรียนที่เป็นประธาน/กรรมการสมาคมนักเรียนไทยในมหาวิทยาลัยต่างๆ ติดต่อให้ข้อมูลกับ สนร. หากนักเรียนไทยจัดกิจกรรมต่างๆ เช่นงาน Thai night เป็นต้น